1 listopada 2021 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o radiofonii i telewizji oraz ustawy o kinematografii, która wprowadziła pełną regulację dotyczącą platform udostępniania wideo.

Jak teraz kształtuje się sytuacja dostawców?

Implementacja dyrektywy

Zmiany, które wprowadziła nowelizacja, spowodowane były koniecznością implementacji dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2018/1808 z 14 listopada 2018 r[1]. Niewątpliwie za jedną z najbardziej istotnych zmian możemy uznać uregulowanie kwestii związanych z platformami udostępniania wideo, za pośrednictwem których użytkownicy mogą udostępniać tworzone przez siebie treści audiowizualne.

Czym są platformy udostępniania wideo według ustawy?

Intuicyjnie większość z nas kojarzyć może to pojęcie z serwisami takimi jak YouTube, Dailymotion lub Vimeo. Definicję dostarcza nam teraz ustawodawca, który określa platformę udostępniania wideo jako usługę świadczoną drogą elektroniczną w ramach prowadzonej w tym zakresie działalności gospodarczej, jeżeli podstawowym celem lub zasadniczą funkcją tej usługi lub jej dającej się oddzielić części jest dostarczanie ogółowi odbiorców w celach informacyjnych, rozrywkowych lub  edukacyjnych  audycji,  wideo  stworzonych  przez  użytkowników  lub  innych  przekazów,  za  które dostawca usługi nie ponosi odpowiedzialności redakcyjnej, ale o sposobie zestawienia których dostawca ten decyduje,  w tym automatycznie lub za pomocą algorytmów, w szczególności przez eksponowanie, flagowanie i sekwencjonowanie. Co ważne, z zakresu tego pojęcia zostały wyłączone co do zasady media społecznościowe, jeżeli ich zasadniczą funkcją nie jest dostarczanie audycji audio-wizualnych lub wideo stworzonych przez użytkowników.

Najważniejszym aspektem charakteryzującym platformy jest brak odpowiedzialności redakcyjnej dostawcy za treści umieszczane […]


<logo>