Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2001 r., I ACa 1307/00

  • Jeżeli istnieje prawo do adaptacji utworu, przełożonego przez powoda, to powodowi – jako tłumaczowi – służy roszczenie do domagania się zachowania integralności utworu ale jedynie wtedy, gdy wykaże, że adaptacja przekracza dozwolone normy, narusza treść i formę utworu, jest nierzetelnym wykorzystaniem utworu.
  • Ponieważ adaptacja jest działalnością twórczą, prowadzącą do powstania odrębnego dzieła, nie jest możliwe wkraczanie w swobodę twórczą adaptatora w sposób tak kategoryczny i wyznający jedynie zasadę nienaruszalności dzieła pierwotnego i jego tłumaczenia. Widz, oglądając adaptację, ma świadomość, że nie jest to dzieło przedstawione w swojej pierwotnej formie.

 

Opracowanie: LSW Leśnodorski Ślusarek i Wspólnicy