Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 grudnia 2010 r. I CSK 33/10

  • Zgodnie z art. 110 PrAut, wysokość wynagrodzeń dochodzonych w zakresie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi powinna uwzględniać wysokość wpływów osiąganych z korzystania z utworu, a także charakter i zakres tego korzystania. Chodzi zatem o wysokość wpływów tego korzystającego, który bezpośrednio udostępnia utwór użytkownikowi, tylko bowiem w takim wypadku można powiązać wysokość wynagrodzenia z wpływami z tytułu rozpowszechniania utworu. Należy też mieć na względzie, że w ostatecznym rozrachunku wysokość wynagrodzenia z tytułu eksploatacji utworu audiowizualnego znajduje odbicie w cenie, jaką płaci finalny użytkownik. Cena ta byłaby zbyt wysoka, gdyby wynagrodzenie z tytułu eksploatacji utworu na danym polu obciążało każdy podmiot uczestniczący w łańcuchu prowadzącym od producenta do finalnego użytkownika.

 

Opracowanie: LSW Leśnodorski Ślusarek i Wspólnicy

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2013 r. I ACa 1359/12

  • Dopóki domniemanie z art. 70 ust. 1 Prawa autorskiego nie zostanie obalone, nalży przyjmować, że to producent a nie twórcy poszczególnych tzw. utworów wkładowych, jest uprawniony do eksploatacji utworu audiowizualnego jako całości. Twórcy, którzy przenieśli na producenta autorskie prawa majątkowe (wśród nich także prawo do wynagrodzenia), nie są już uprawnieni do rozporządzania tymi prawami, w tym do wyrażania zgody na ich eksploatację w ramach utworu audiowizualnego jako całości. Takiego prawa nie ma także reprezentująca ich organizacja zbiorowego zarządzania.
  • Producent nabywa prawo do wynagrodzenia za eksploatację utworu audiowizualnego w tym do opłat za reemisję. Eksploatacja utworu audiowizualnego nie wymaga dodatkowych licencji dotyczących jego integralnych części (w tym utworów muzycznych i słowno-muzycznych).
  • Art. 70 ust. 21pkt 3 Prawa autorskiego nie daje podstaw do żądania przez twórców (reprezentującą ich organizację zbiorowego zarządzania) dodatkowego wynagrodzenia za reemitowanie w sieci kablowej utworów stworzonych lub włączonych na mocy umowy z producentem do utworu audiowizualnego.

 

Opracowanie: LSW Leśnodorski Ślusarek i Wspólnicy

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 3 czerwca 2009 r. I ACa 248/09

  • Zgodnie z art. 105 ust. 1 PrAut domniemywa się, że organizacja zbiorowego zarządzania jest uprawniona do zarządzania i ochrony w odniesieniu do pól eksploatacji objętych zbiorowym zarządzaniem oraz że ma legitymację procesową w tym zakresie. Wskazane domniemanie ma na celu uproszczenie i ułatwienie dowodzenia legitymacji organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, zwalniając ją z potrzeby wykazywania legitymacji w odniesieniu zarówno do repertuaru określonej kategorii, jak i poszczególnych pozycji składających się na ten repertuar wchodzący w zakres uzyskanego zezwolenia. Nie można zatem uzależniać zawarcia z OZZ umowy lub wypłaty należnego wynagrodzenia autorskiego od wykazania przez OZZ, że powierzone jej zostały prawa w dochodzonym zakresie, jeżeli organizacja wykaże, że dane kategorie dóbr są objęte uzyskanym zezwoleniem. Oczywiście wskazane domniemanie o charakterze preasumptio iuris tantum może zostać obalone poprzez wykazanie, że OZZ nie ma w danym przypadku legitymacji.
  • Uprawnienie z art. 70 ust. 2 PrAut przysługuje także zagranicznym twórcom. Zgodnie z art. 5 ust. 4 PrAut przepisy ustawy stosuje się do utworów, które są chronione na podstawie umów międzynarodowych. W zakresie ochrony praw autorskich Polskę wiążą przede wszystkim konwencje wielostronne – berneńska i powszechna, przewidujące ochronę praw autorskich na zasadzie asymilacji, czyli zrównania twórców obcych z krajowymi, zaś z dniem uzyskania przez Polskę członkostwa w Unii Europejskiej ochrona wynikająca z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych obejmuje obywateli innych państwa Unii na

Opracowanie: LSW Leśnodorski Ślusarek i Wspólnicy

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2010 r., I ACa 701/09

  • Do kategorii utworów audiowizualnych należą nie tylko filmy w rozumieniu potocznego odbiorcy, ale i również i inne formy przejawiania twórczości, które są wspólnie kwalifikowane, z uwagi między innymi na sposób ich rejestracji. Zgodnie z poglądami doktryny, utworem audiowizualnym jest nie tylko klasyczny film fabularny, ale i inne utwory sfilmowane, jak przykładowo: spektakl teatru telewizji, filmy dokumentalne, a nawet reklamy telewizyjne
  • Uprawnienie współtwórców utworu audiowizualnego oraz artystów wykonawców do stosownego wynagrodzenia z tytułu najmu egzemplarzy utworów audiowizualnych i ich publicznego odtwarzania, ma zastosowanie także do zagranicznych twórców – współautorów utworu audiowizualnego

 

Opracowanie: LSW Leśnodorski Ślusarek i Wspólnicy

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2007 r., I ACa 828/07

  • „Wynagrodzenie stosowne” zawarte w art. 70 ust 2 pkt 4 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych to wynagrodzenie, jakie otrzymałby autor w przypadku zawarcia z nim umowy o korzystanie z utworu na określonym polu eksploatacji.
  • Niedopuszczalne, ze względu na konsekwencje braku zapewnienia osobom uprawnionym wynagrodzenia (minimalnego poziomu ochrony), jest przyjęcie, iż organizacja, która nie posiada zatwierdzonych tabel wynagrodzeń, nie może dochodzić wynagrodzenia za korzystanie z utworów objętych swym zarządem.
  • Pojęcie korzystającego z utworu audiowizualnego poprzez reprodukowanie utworu na egzemplarzu przeznaczonym do własnego użytku osobistego, powinno być interpretowane szeroko i obejmować musi nie tylko producenta, ale także dystrybutora utworu audiowizualnego na nośnikach.

 

Opracowanie: LSW Leśnodorski Ślusarek i Wspólnicy

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2007 r., I ACa 1187/06

  • Wysokość wynagrodzeń dochodzonych w zakresie zbiorowego zarządzania przez organizacje zbiorowego zarządzania powinna w swej wysokości uwzględniać wysokość wpływów osiąganych z korzystania z utworów i artystycznych wykonań, jak również zakres korzystania z tych utworów i wykonań artystycznych, zgodnie z treścią przepisu art. 110 praw autorskich i praw pokrewnych.
  • Na oglądalność programów (w tym wzrost wysokości wpływów np. z reklam) wpływa powszechny dostęp do danej stacji, jak również osobiste preferencje widzów, czy rodzaj i jakość oferty programowej.
  • Na członkach organizacji zbiorowego zarządzania i podmiotach przez nią reprezentowanych spoczywa obowiązek równego traktowania.

 

Opracowanie: LSW Leśnodorski Ślusarek i Wspólnicy