Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2014 r. I CSK 539/13

  • Zaczerpnięcie tylko samego wątku cudzego utworu nie wymaga zgody autora dzieła inspirującego, ponieważ istotą utworu inspirowanego jest właśnie jego powstanie w wyniku pobudki twórczej dostarczonej przez utwór inspirujący. Elementy utworu inspirującego w nowo powstałym utworze inspirowanym są i mogą być rozpoznawalne, ale nie dominujące, stanowiąc efekt emocjonalnego i intelektualnego impulsu wywołanego cudzym dziełem. Za kryterium rozgraniczające uznaje się w doktrynie takie twórcze przetworzenie elementów dzieła inspirującego, że o charakterze dzieła inspirowanego decydują już jego własne, indywidualne elementy, a nie elementy przejęte.
  • Samo zapożyczenie cudzej postaci, bądź jej określenia uzasadnia kwalifikację utworu jako powstałego w wyniku inspiracji cudzym utworem (art. 2 ust. 4 PrAut), chyba, że przejęcie to stanowi zasadniczą istotę dzieła inkorporującego.

 

Opracowanie: LSW Leśnodorski Ślusarek i Wspólnicy

Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2013 r., I ACa 1216/12

 

  • Przez utwór inspirowany należy rozumieć zaczerpnięcie wątku cudzego utworu, a zgoda autora dzieła inspirującego jest zbędna. Przykładem utworu inspirowanego jest przekształcenie elementów cudzego scenariusza dla powstania nowego, samodzielnego i oryginalnego utworu, który stanowić będzie utwór inspirowany.
  • Imię własne fikcyjnego bohatera obejmuje się ochroną, jako część utworu, jeżeli wykazuje ono cechy indywidualne.
  • Nie są twórcze i nie podlegają ochronie nazwy, które są używane popularnie w przestrzeni publicznej.
  • „Nazwa „Kobieta Pracująca” nie jest nazwą oryginalną, czyli nazwą o wysokim ładunku intelektualnym lub emocjonalnym oraz wyobrażeniowym (indywidualizującym postać). Krótka jednostka słowna, aby uzyskać ochronę na podstawie przepisów prawa autorskiego, musi posiadać autonomiczną wartość twórczą, autonomiczne cechy utworu, określone w prawie autorskim i zdolność do samodzielnej egzystencji na różnych polach eksploatacji. Sama idea, pomysł, polegający na połączeniu określonego słowa ze sposobem jego wykorzystania w ściśle określonym celu, nie podlega takiej ochronie”.
  • Naruszenie prawa autorskiego może mieć miejsce tylko wtedy, gdy zostałyby przejęte w innym utworze elementy indywidualizujące postać fikcyjną, a nie tylko sam szeroki i abstrakcyjny kontur czy szkic bohatera.

 

Opracowanie: LSW Leśnodorski Ślusarek i Wspólnicy